Ev sessiz değildi, biz sessizdik. Görünmemeyi öğrendik.
Pazartesi her sokakta çamaşır günüydü. Kazanlar şafaktan önce kaynardı.
Sabahın beşinde kalkar, ocağı yakardı. Adı ev defterinde yalnızca “yardımcı” olarak geçer.
“O kadar sıkışmıştık ki nefes alamıyordum. Atlar kalabalığın içinden geçti. O günden sonra bunu hiç anlatmadım.”
Yorumlar (0)